Język hiszpański, znany również jako castellano, jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych języków na świecie. Jest to język romanski, który wywodzi się z obszaru Kastylii w Hiszpanii. Obecnie jest to oficjalny język w 21 krajach i jest używany przez około 460 milionów osób na całym świecie. Język hiszpański ma bogatą historię literacką, a wielcy pisarze hiszpańscy, tak jak Miguel de Cervantes czy Gabriel García Márquez, przyczynili się do jego rozwoju i sławy. Język ten ma swoje unikalne cechy, takie jak akcentowanie na przedostatnią sylabę i szeroki zasób idiomów, które dodają mu uroku i charakteru.
Odmiana języka hiszpańskiego używana w regionie Alicante, w Hiszpanii, ma swoje specyficzne cechy. Nazywana również walencjańskim lub valencià, jest to oficjalny język w Walencji i jest używana przez około 2,5 miliona ludzi. Ta odmiana języka hiszpańskiego ma pewne różnice w wymowie, słownictwie i gramatyce w porównaniu z językiem hiszpańskim „standardowym” (castellano). Wpływy katalońskie są widoczne w dialekcie alicantyńskim, a używanie słowa „xiquet” zamiast „niño” na określenie chłopca jest przykładem tych różnic. Ponadto, odmiana walencjańska posiada również swoje własne instytucje regulujące i promujące jej używanie, takie jak Acadèmia Valenciana de la Llengua (Walencjańska Akademia Języka).
Pomimo tych różnic, osoby mówiące po hiszpańsku będą w stanie zrozumieć większość walencjańskiego, dzięki podobieństwu tych dwóch odmian języka. A poniżej kilka przykładów:
1. „Playa” – w castellano oznacza „plażę”, podczas gdy w walencjańskim używa się słowa „platja”.
2. „Restaurante” – w castellano znaczy „restaurację”, podczas gdy w walencjańskim używa się formy „restaurant”.
3. „Tienda” – oznacza „sklep” w castellano, natomiast w walencjańskim jest używane słowo „botiga”.
